donderdag 18 december 2014

Baharatlı mısır salatası (Turkse maissalade met groene kruiden)

Deze baharatlı mısır salatası (Turkse maissalade met groene kruiden) heb ik afgelopen ramadan 'ontdekt'. Naast dat de salade er prachtig uitziet met al die felle kleurtjes is de smaak echt ontzettend lekker, ik kan niet anders zeggen. Vooral de peterselie en dille combineren geweldig met de mais. Ik vind mais als groente an sich al gauw te zoet, maar zo in een salade is het heerlijk.


Ik serveer deze Turkse maissalade het liefst bij een vleesgerecht, bijvoorbeeld bij gegrilde köfte uit de oven. Je kunt natuurlijk variëren met de ingrediënten van deze salade maar persoonlijk zou ik in ieder geval niet de peterselie en dille weglaten: die zorgen wat mij betreft nu precies voor de bijzondere smaak van deze salade. Lekker fris en kruidig, een perfect bijgerecht.


Turks recept
Baharatlı mısır salatası (Turkse maissalade met groene kruiden)

Benodigdheden
1 klein blikje mais
1 kleine ui
2 tomaatjes
½  rode puntpaprika
1 handvol platte peterselie en dille
olijfolie, citroensap, zout


Bereiding
Laat de mais uit het blikje uitlekken. Snij de tomaat, ui, puntpaprika en groene kruiden fijn. Meng met de mais. Breng op smaak met citroensap, olijfolie en zout.



Bewaren
Baharatlı mısır salatası (Turkse maissalade met groene kruiden) kun je in de koelkast één dag bewaren.


zondag 14 december 2014

Oreo tiramisu met frambozen in glaasjes (zonder alcohol en rauw ei)

Tijdens de ramadan van dit jaar zag je overal deze 'Oreo-toetjes' voorbij komen bij iftarmenu's die gedeeld werden op Facebook. Ik heb ze toen niet gemaakt, maar ze bleven in mijn hoofd rondspoken. En toen ik laatst een verdwaald bakje mascarpone in mijn koelkast tegenkwam en mijn lieve mama vertelde dat ze nog frambozen van afgelopen zomer in de diepvries had liggen, besloot ik deze heerlijke Oreo tiramisu met frambozen, in glaasjes, te maken. Natuurlijk is deze laagjes tiramisu net als mijn aardbeientiramisu zonder alcohol en rauw ei, dus iedereen kan meegenieten! En genieten wordt het, wat was dit een heerlijk toetje. Bovendien ziet het er ook nog eens heel feestelijk uit én is het prima van tevoren al klaar te maken: een echt succesnummer!


Ik maakte vandaag vier porties van dit recept, en die waren best ruim. Ik had ook nog wat koekkruimels over, dus de volgende keer maak ik zes glaasjes met een extra laagje koek. Extra leuk was dat ik voor dit recept voor het eerst mijn nieuwe Rosti Mepal Reverso snijplank kon gebruiken.  Superhandig, want hij heeft twee kanten met anti-slip voetjes en dankzij het kleurensysteem kun je aangeven waar je de snijplank voor gebruikt. Maakt het toch allemaal weer net even wat makkelijker in de keuken!



In de meeste recepten voor Oreo toetjes worden de koekjes vermalen in een keukenmachine. Je krijgt dan echt heel fijn gruis. Ik heb er voor gekozen de koekjes met een deegroller te verkruimelen. Je krijgt dan grotere en kleinere stukjes, dus meer structuur en meer smaak, wat mij betreft veel lekkerder! Natuurlijk kun je deze roomtoetjes ook met andere koekjes en ander fruit maken. Wat te denken van speculaas en bramen? Vanillewafels en aardbeien? De mogelijkheden zijn bijna eindeloos. Lekker wordt het altijd!


Recept
Oreo tiramisu met frambozen in glaasjes (tiramisu zonder alcohol en rauw ei)

Benodigdheden (voor vier grote of zes kleinere porties)
250 gram mascarpone
200 ml slagroom
12-14 Oreo-koekjes (1 pak) (met of zonder chocoladelaagje naar keuze)
1 flinke hand frambozen (of ander zacht fruit)
1 zakje vanillesuiker
1 zakje klopfix


Bereiding
Klop de slagroom op met de vanillesuiker en de klopfix (en eventueel een eetlepel extra suiker als je het wat zoeter wil hebben). Meng vervolgens de mascarpone door de opgeklopte slagroom. Dit gaat in het begin wat lastig maar als je rustig door blijft mengen komt het goed. Doe de koekjes in een zakje en stamp ze fijn met een deegroller (of vermaal ze in de keukenmachine, maar dan wordt het meer 'gruis'). Prak de frambozen fijn met een vork, hou er een paar apart voor de garnering.


Vervolgens ga je de glaasjes vullen. Begin met een laagje koekjes, dan een laagje roommengsel, laagje frambozenpuree, laagje room, laagje koekjes, en zo verder. Eindig met wat koekkruimels en een framboos als garnering. Zet de glaasjes minimaal een paar uur in de koelkast om op te stijven.


Bewaren
Oreo tiramisu met frambozen in glaasjes kun je een dag in de koelkast bewaren. Wil je ze langer van tevoren klaarmaken, laat de garnering dan weg en voeg die op het laatste moment toe. Zonder garnering zijn ze twee dagen houdbaar in de koelkast.


donderdag 11 december 2014

Olivieh (Perzische aardappel/kipsalade)

Van de wereld heb ik al heel wat gezien, maar er blijft nog genoeg over waar ik *ooit* nog eens een kijkje zou willen nemen. Het vroeger Perzië, huidige Iran, staat hoog op mijn lijstje. De politieke situatie is er wellicht niet helemaal ideaal, maar steden als Isfahan, Qom en Shiraz moeten prachtig zijn, met grote parken, rivieren en bijzondere architectuur met veel mozaieken en gekleurde tegels. Hopelijk krijgen we nog eens de kans door dit bijzondere land te reizen. Tot dan doen we het met mooie plaatjes, boeken en nu het kookboek Persiana. Daar vond ik het recept van olivieh, een goed gevulde Perzische aardappel/kipsalade met doperwtjes, augurk en bosuitjes. 


Het recept van deze Perzische aardappel/kipsalade komt uit het nieuwe kookboek 'Persiana. Recepten uit het Midden-Oosten en verder' van Sabrina Ghayour. Ik vind het heerlijk om kookboeken door te bladeren maar maak er uiteindelijk meestal weinig uit. Echter, bij Persiana ligt dat helemaal anders: ik kon gewoon niet kiezen wat ik zou maken. Mooie (en veel) recepten met duidelijke uitleg en prachtige foto's, heel aansprekend. Er staan veel Perzische gerechten in het boek maar ook andere landen komen aan bod. Ook een paar Turkse recepten, die redelijk authentiek (dus redelijk goed) zijn, helaas wel met spelfouten in de Turkse naam. Maar al met al een enorm inspirerend boek wat ik zeker nog vaker ga gebruiken. In Engeland is het boek zelfs uitgeroepen tot kookboek van het jaar, terecht wat mij betreft!


Olivieh (Perzische aardappel/kipsalade) is net als de Turkse huzarensalade een variant op de bekende Russische aardappelsalade. Ik heb een paar kleine dingen aangepast aan het recept en het resultaat was overheerlijk. In Iran wordt deze salade in een broodje gegeten maar dat vond ik wat teveel van het goede: deze salade heeft wat mij betreft niets anders nodig, een perfecte maaltijdsalade. Ik heb wel de volgende dag het laatste restje in een wrap gegeten en dat was inderdaad ook erg lekker. Genoeg gekletst, de keuken in, deze salade moet je proberen!


Recept
Olivieh (Perzische aardappel/kipsalade)

Benodigdheden (voor drie personen)
6 middelgrote aardappels
1 kipfilet
150 gram (diepvries)doperwten
3 eieren
6 augurken
3 bosuitjes
1 handvol platte peterselie (en/of dille, koriander)
3 eetlepels Turkse yoghurt
1 eetlepel mayonaise
3 theelepels kerrie (optioneel)
zout, peper, citroensap naar smaak


Bereiding
Kook de kipfilet, aardappels, eieren en doperwtjes gaar (kipfilet gaar koken duurt een minuut of 10). Snij ondertussen alvast de augurken, bosuitjes en verse kruiden fijn. Pluis vervolgens de kipfilet uit elkaar, snij de aardappels in blokjes en pel en snij de eieren in blokjes.


Meng alles met elkaar en maak de salade aan met de yoghurt en mayonaise. Voeg voldoende zout, wat peper en eventueel kerriepoeder (niet uit het originele recept, maar ik vind het een heerlijke combi) toe en meng goed. Laat de salade minimaal een uur, liefst langer, in de koelkast op smaak komen.


Bewaren
Olivieh (Perzische aardappel/kipsalade) kun je in de koelkast twee dagen bewaren. Proef voor het serveren wel even of de salade nog zout of peper nodig heeft: vaak trekken die smaken een beetje in als de salade langer staat en dan kan het een beetje flauw worden.



Bron: Persiana
Auteur: Sabrina Ghayour | ISBN: 9789461431066 | Pagina's: 240 | € 24,95

zondag 7 december 2014

Kaşar pane (Turkse gepaneerde gebakken kaas)

Kaas. Ik kan niet zonder! Het is niet de gezondste 'verslaving' die er is maar ik ben echt gek op allerlei soorten kaas, zolang ze niet te sterk smaken. Op een gewone boterham vind ik kaas overigens niet lekker, maar op een hard broodje, 's avonds voor de tv op een toastje...love it! Deze kaşar pane (Turkse gepaneerde gebakken kaas) is een goed excuus om kaas ook tijdens het avondeten op tafel te zetten. Het is een soort zelfgemaakte kaassoufflé. Makkelijk om te maken maar vooral érg lekker!


Kaşar pane (Turkse gepaneerde gebakken kaas) maak je het beste met kasar, Turkse jonge kaas. Die is wat minder vet en loopt daardoor wat minder snel uit dat gewone Nederlandse jonge kaas. Maar natuurlijk kun je dit recept ook prima met genoemde Nederlandse kaas maken. Zorg in ieder geval dat je geen echt oude kaas gebruikt, want hoe ouder een kaas, hoe minder goed ze smelten en juist die gesmolten kaas in het knapperige korstje is wat dit gerechtje zo lekker maakt! Leuk als voorgerecht of als bijgerecht naast andere hapjes.


Turks recept
Kaşar pane (Turkse gepaneerde gebakken kaas)

Benodigdheden (voor twee personen)
1 flinke plak kaşar of jonge kaas
1 ei
1 schaaltje bloem
1 schaaltje (zelfgemaakt) paneermeel


Bereiding
Snij de kaas in langwerpige repen (zoals op de foto) of in vierkante stukken. Maak ze niet té dik zodat ze straks wel mooi smelten. Verwarm in een koekenpan een laagje olie. Wentel de kaas eerst in de bloem, dan in het ei en vervolgens in het paneermeel zodat alle zijdes bedekt zijn. Test door even een stukje brood in de olie te houden of de olie heet is: als de olie meteen gaat bruisen, is het goed.


Leg de gepaneerde stukjes kaas in de olie en bak ze aan alle zijdes mooi goudbruin. Regelmatig draaien zodat alle zijdes kleuren zonder dat de kaas eruit loopt. Laat de kaas even uitlekken op keukenpapier.


Bewaren
Eenmaal afgekoeld kun je kaşar pane (Turkse gepaneerde gebakken kaas) prima de volgende dag ook nog eten. Als er iets overblijft natuurlijk..!




zondag 30 november 2014

Kuş yuvası poğaça (Turkse zachte gevulde 'vogelnest'broodjes)

Zondag is bij ons thuis echt een dag waarop niets hoeft. De meiden lopen in hun pyama rond en ik grijp vaak de gelegenheid aan om even lekker in de keuken iets in elkaar te prutsen voor de lunch. Deze kuş yuvası poğaça (Turkse zachte gevulde 'vogelnest'broodjes) stonden al lang op mijn 'to bake'-lijstje maar zijn typisch van die broodjes die je niet even tussendoor maakt, maar die wel de moeite van het bakken meer dan waard zijn. Ze zien er leuk uit maar belangrijker: ze zijn heerlijk zacht en zowel warm als koud is de kaasvulling heel erg lekker.


In het originele recept wordt een iets andere vulling gebruikt: ik heb wat extra kruiden aan de kaas toegevoegd, maakt het nog lekkerder! Er gaat een eitje door de kaas om die wat meer stevigheid te geven en te voorkomen dat de vulling uit de broodjes loopt. Natuurlijk kun je de broodjes ook met iets anders vullen: kies dan wel voor een vulling die niet al te nat is en stevig blijft, zoals gehakt. Oh, en de roomboter op de foto ligt daar voor de sier: ik dacht die nodig te hebben, maar dat bleek niet het geval. Hij staat dan ook niet tussen de ingrediënten in het recept.



Turks recept
Kuş yuvası poğaça (Turkse zachte gevulde 'vogelnest'broodjes)

Benodigdheden (voor ongeveer 25 broodjes)

Voor het deeg
800 gram bloem (eventueel nog wat meer)
400 ml melk
135 gram zonnebloemolie
25 gram suiker
2 eieren (houd 1 eigeel apart voor het bestrijken)
7 gram (1 zakje) droge gist
7 gram zout

Voor de vulling
2 plakken (400 gram) Turkse witte kaas
1 ei
1 handvol platte peterselie
gedroogde dille, munt


Bereiding
Scheid één van de eieren en hou het eigeel apart voor het later bestrijken van de broodjes. Klop het eiwit los met het andere ei in de melk. Voeg de suiker en gist toe en roer er ook de olie door. Voeg dan de bloem en het zout toe en kneed het tot een soepel deeg. Het kan zijn dat je wat extra bloem nodig hebt, het deeg mag niet meer aan je handen of aan het werkblad blijven plakken. 


Leg de deegbol in een kom, dek deze af met bijvoorbeeld wat plastic en zet het een uur weg om te laten rijzen. Maak ondertussen de vulling klaar: snij de peterselie fijn en prak de kaas. Meng deze met ei, de peterselie, munt en dille. Als het deeg gerezen is, pak je een bolletje deeg ter grootte van een ei. Duw deze met je hand uit tot een rondje en steek er een rondje uit dat net wat kleiner is (ik gebruikte een koekjesuitsteker, maar met een glas kan het ook). Trek het buitenste randje los, verdeel het in twee strengen en rol deze om elkaar heen.


Leeg het deegrondje op een met bakpapier bekleedde bakplaat. Vouw de deegstreng tot een cirkel en leg deze bovenop het rondje (de cirkel moet op de randen van het deegrondje vallen, niet ernaast). Neem een flinke eetlepel vulling en vul daar het vogelnestje mee. Duw de vulling een beetje aan zodat alles mooi stevig vast zit. Werk zo al het deeg af. Laat de broodjes afgedekt met een theedoek nog een half uurtje rijzen. Klop daarna het resterende eigeel los met een scheutje melk en bestrijk hiermee de randjes van de broodjes. Bak ze in de oven gaar op 180 graden. Dit duurt ongeveer 30 minuten. Let op: de randjes moeten lichtbruin/goudbruin zijn zoals op de foto, als de broodjes te donker worden blijven ze niet zacht na het afkoelen.


Bewaren
Kuş yuvası poğaça (Turkse zachte gevulde 'vogelnest'broodjes) kun je goed afgesloten in een plastic zak twee dagen bewaren. Wil je ze langer bewaren, dan is invriezen ook geen probleem.


donderdag 27 november 2014

Şiş kebap (Turkse spiesjes met gekruid rundvlees)

Şiş kebap (Turkse spiesjes met gekruid rundvlees) is waarschijnlijk in Nederland één van de bekendste Turkse vleesgerechten. In Turkije zelf wordt şiş kebap eigenlijk alleen gegeten bij de 'mangal', de barbecue. Gelukkig hoef je deze Turkse spiesjes niet per se op de barbecue klaar te maken maar kun je ze ook gewoon bakken in de koekenpan, onder de grill van de oven, of, zoals ik vandaag deed, op de contactgrill. Şiş kebap is heel eenvoudig zelf te maken en vooral heel erg lekker!


Ik gebruik voor deze Turkse spiesjes rundvlees van de Turkse slager. Ik denk dat dit in de 'gewone' supermarkt als bieflapjes of iets in die trant verkocht wordt. Neem in ieder geval geen stoofvlees (dat wordt taai) en ook geen biefstuk, gewoon iets ertussenin ;) . Natuurlijk kun je in plaats van rundvlees ook kip of lamsvlees gebruiken. Het vlees moet minimaal een paar uur in de marinade staan. Hoe langer het marineert, hoe beter de smaken in het vlees trekken en hoe zachter het vlees wordt. Als het even kan zet ik het vlees 's avonds al in de marinade (in de koelkast) en dan kan het bijna 24 uur marineren tot we gaan eten. Extra lekker!


Turks recept
Şiş kebap (Turkse spiesjes)

Benodigdheden (voor 8 spiesjes)

300 gram rundvlees
2 eetlepels olijfolie
½ citroen
2 teentjes knoflook
zout, peper, paprikapoeder


Bereiding

Snij het rundvlees in blokjes. Doe het in een schaal en meng de olijfolie, citroensap en kruiden erdoor. Pers de knoflookteentjes uit en meng ook deze erdoor. Roer alles goed door, dek de schaal af en zet hem minimaal een paar uur (hoe langer, hoe beter) in de koelkast om de marinade in te laten trekken. 


Ga je de spiesjes op de barbecue bakken, leg de houten spiesjes dan even in water voor je het vlees eraan prikt, dan verbranden ze minder snel. Het hoeft natuurlijk niet, maar ik vind het lekker om de şiş kebap een beetje 'op te leuken' met ui en groene peper. Snij in dit geval eerst de pepers en ui in stukjes. Neem dan een spiesje en rijg het vlees met de ui en pepers eraan vast. Ga zo door tot al het vlees op is. Bak de Turkse spiesje gaar op de barbecue, contactgrill, grillpan, koekenpan of onder de grill in de oven.


Bewaren
Şiş kebap (Turkse spiesjes) kun je, eenmaal afgekoeld, het beste van de spiesjes afhalen als je ze wil bewaren. In de koelkast kun je het vlees afgedekt een dag bewaren.



zondag 23 november 2014

Supangle (Turkse chocoladepudding met gesmolten chocola)

Alhoewel de naam van dit gerecht is afgeleid van het Italiaanse 'zuppa inglese', lijkt supangle (Turkse chocoladepudding met gesmolten chocola) daar helemaal niet op. In dat raadsel ga ik me verder niet verdiepen, ik ga nu namelijk vertellen hoe óverheerlijk dit toetje was (ja, het is allang op!). Ik wist niet zo goed wat te verwachten, maar het is een heerlijk rijke, volle pudding met een fantastische chocoladesmaak, natuurlijk dankzij de gesmolten chocola die erdoorheen gaat. Heel anders dan de 'gangbare' chocoladepudding waar alleen cacaopoeder doorheen gaat. Nee, dit is het betere werk!


Het recept wat ik gebruikte voor deze supangle (Turkse chocoladepudding met gesmolten chocola) schrijft 120 gram chocola voor, en toevallig had ik dat precies nog in huis. Maar het zal net zo goed lukken met 100 gram dus als je geen overbodige chocola in huis wil halen (heel verstandig, haha) is een reep van 100 gram ook voldoende. Eventueel kun je het recept ook met melkchocola maken, de chocoladesmaak van de pudding zal dan wel minder intens en zoeter zijn. Verder is het een heel simpel recept, even het mengsel aan de kook laten komen, af laten koelen in schaaltjes en het kan op tafel. Dit recept was trouwens eveneens mijn eerste 'offline' publicatie: het stond in de novembereditie van het tijdschrift Al Nisa. Leuk! :)



Turks recept
Supangle (Turkse chocoladepudding met gesmolten chocola)

Benodigdheden (voor vijf personen)

120 gram pure chocola
800 ml melk
1 ei
175 gram kristalsuiker
40 gram bloem
3 eetlepels (30 gram) cacaopoeder
1 snufje zout
1 theelepel roomboter
een paar biscuitjes/lange vingers
1 scheutje melk


Bereiding
Hak de chocola fijn. Roer het ei los in de melk. Voeg vervolgens de suiker, bloem, cacaopoeder en zout toe en breng het geheel al roerend aan de kook. Zet het vuur uit zodra het mengsel kookt en roer er de fijngehakte chocola en de theelepel boter doorheen. 


Leg op de bodem van elk puddingschaaltje een biscuitje en bestrijk deze met wat melk. Giet er vervolgens de pudding overheen. Indien gewenst kun je ook meerdere laagjes biscuitjes in je vorm doen, dat deed ik in mijn glaasjes. Zet de pudding weg in de koelkast om helemaal af te koelen en op te stijven, minimaal 3 uur, liefst nog wat langer.


Bewaren
Supangle (Turkse chocoladepudding met gesmolten chocola) kun je in de koelkast een paar dagen bewaren.