maandag 29 juni 2015

Taze soğanlı börek (makkelijke börek met Turkse witte kaas en bosui)

Vandaag voeg ik weer eens een börek-variant toe aan de 1001 soorten die er al bestaan. Op Facebook liep ik tegen een recept aan van taze soğanlı börek (makkelijke börek met Turkse witte kaas en bosui). De combinatie sprak me meteen aan, en omdat mijn koelkast op het moment vol ligt met bosuitjes, leek het me een leuk recept om uit te proberen. Ik had ook nog een pak baklavadeeg liggen en besloot dat te gebruiken. En dat bleek een gouden combinatie! Een heerlijke börek, net even anders door de combinatie van bosui en Turkse witte kaas, knapperig aan de buitenkant en zacht van binnen, precies zoals het hoort.


Taze soğanlı börek (makkelijke börek met Turkse witte kaas en bosui) is simpel om te maken en smaakt altijd goed: bij het avondeten, maar zeker ook als hapje tussendoor, bij een buffet of bij de lunch. Doordat je het met baklavadeeg maakt, is het makkelijk en snel klaar. Wees niet bang voor een te scherpe smaak van de bosuitjes: door het bakken worden de uitjes heerlijk zacht en een beetje zoetig van smaak.


Turks recept
Taze soğanlı börek (makkelijke börek met Turkse witte kaas en bosui)

Benodigdheden (voor één bakplaat)

1 pak baklavadeeg
1 plak Turkse witte kaas
1 flinke handvol verse platte peterselie en/of verse dille
5 bosuitjes
1 waterglas (200 ml) Turkse yoghurt
1 Turks theeglaasje (100 ml) zonnebloemolie
½ Turks theeglaasje (50 ml) water
3 eieren
sesamzaadjes


Bereiding
Snij de bosuitjes, dille en peterselie fijn. Prak de kaas met een vork los en meng er de kruiden en bosui doorheen. Roer in een andere schaal de eieren los met de yoghurt, het water en de olie. Bekleed je ovenbakplaat met bakpapier. Maak het pak baklavadeeg open en vouw de vellen open. Pak nu twee vellen yufka, leg ze op je bakplaat en smeer ze in met het yoghurt/ei-mengsel (tussen de twee vellen hoef je dus niets te smeren, de vellen zijn zo dun dat dat niet nodig is). Leg hierboven op weer twee vellen, smeer in en leg hier weer twee vellen bovenop die je insmeert. 


Verdeel dan het kaas/ui-mengsel over de bakplaat. Ga dan verder met twee vellen yufka-insmeren tot al het deeg op is (zorg dat je wat yoghurt/ei-mengsel overhoudt). Vouw de buitenste randjes van de börek een beetje naar binnen en giet het resterende mengsel over de bovenkant van de börek. Bestrooi met sesamzaadjes. Bak de börek in de oven op 220 graden tot de bovenkant mooi goudbruin is. Laat de börek minimaal 10 minuten afkoelen voor je hem aansnijdt.


Bewaren
Taze soğanlı börek (makkelijke börek met Turkse witte kaas en bosui) kun je, als het afgekoeld en gesneden is, het beste goed verpakt (in folie bijvoorbeeld) bewaren. Op die manier blijft het twee dagen vers. 



maandag 22 juni 2015

Yoğurtlu tavuk salatası (Turkse kipsalade met kikkererwten en yoghurt)

Zoals jullie misschien al wel begrepen hadden, is de heilige maand Ramadan vorige week donderdag weer begonnen. Dat betekent voor moslims een maand lang tussen zonsopgang en zonsondergang vasten. Vorig jaar heb ik een uitgebreid artikel hierover geschreven, daarom doe ik dat dit jaar niet. Als jullie het leuk vinden, kan ik in de loop van deze maand wel een keer laten zien wat er bij ons allemaal op tafel stond - laat het maar horen. Meestal heb ik na een hele dag vasten niet erg veel zin in een zware, warme maaltijd maar kies ik eerder voor iets lichts zoals een maaltijdsalade. Deze yoğurtlu tavuk salatası (Turkse kipsalade met kikkererwten en yoghurt) is perfect voor bij de iftar! De salade zit vol met gezonde ingrediënten zoals kikkererwten en walnoten en wordt voornamelijk aangemaakt met yoghurt. Veel eiwitten en groenten, goed vullend en natuurlijk vooral heel erg lekker.


Yoğurtlu tavuk salatası (Turkse kipsalade met kikkererwten en yoghurt) is snel gemaakt en natuurlijk mag je ook bij dit recept variëren met de ingrediënten. Heb je verse dille in huis, dan zal dat er erg lekker bij smaken. Heb je het liever wat pittiger, dan zal een geraspt teentje knoflook en/of een fijngesneden rood uitje zeker niet misstaan, maar dat laat ik in de Ramadan liever weg :) . De walnoten kun je vervangen door andere noten. Als je je overigens afvraagt waarom mijn walnoten er op de ingrediëntenfoto een beetje typisch uitzien: ik heb vorig jaar herfst verse walnoten een weekje laten drogen, toen gekraakt en daarna ingevroren. Dan blijven ze goed vers en drogen ze niet snel uit.


Turks recept
Yoğurtlu tavuk salatası (Turkse kipsalade met kikkererwten en yoghurt)

Benodigdheden (voor twee personen)
1 kipfilet
1 flinke hand (ongezouten) walnoten
300 gram kikkererwten (zelf gekookt uit of uit blik)
1 klein blikje mais
1 rode puntpaprika
2 bosuitjes
4 augurken
1 handvol platte peterselie
1 eetlepel mayonaise
2 eetlepels Turkse yoghurt
1 theelepel zout


Bereiding
Breng de kipfilet in ruim water aan de kook en laat hem 10 minuten doorsudderen. Zet het vuur uit en laat hem nog 10 minuten in het hete water liggen. Haal de kipfilet dan uit het water en laat hem even afkoelen. Snij ondertussen de puntpaprika, bosui, augurken en peterselie fijn en hak de walnoten grof. Laat de mais uitlekken. Gebruik je kikkererwten uit blik, spoel ze dan even af onder stromend water.


Pluk de afgekoelde kipfilet uit elkaar en doe het in een kom. Voeg de andere ingredienten toe en meng alles door elkaar. Gebruik je kikkererwten uit blik, wees dan voorzichtig met het zout, want soms zijn deze kikkererwten al redelijk zout van zichzelf, dan heeft je salade minder zout nodig. Het lekkerste is deze salade als je hem een paar uur in de koelkast op smaak laat komen.


Bewaren
Yoğurtlu tavuk salatası (Turkse kipsalade met kikkererwten en yoghurt) kun je in de koelkast een dag bewaren.



Bekendmaking winnaar Anatolië, de avontuurlijke Turkse keuken

Wat een leuke reacties heb ik ontvangen op de winactie van het Turkse kookboek Anatolië! Ik ben blij dat mijn eerlijkheid in de review gewaardeerd werd en ik moest heel erg blozen van alle positieve reacties. Dank jullie wel! Ook zijn er diverse verbeterpunten naar voren gekomen waar ik de komende tijd probeer mee aan de slag te gaan.


En dan nu de winnaar...Ik heb heel eerlijk alle deelnemers een nummertje gegeven en vervolgens een randomized number laten genereren op internet. En de winnaar is geworden...Ceyda! Van harte gefeliciteerd! Wil je een mailtje sturen naar info@mijnmixedkitchen.nl met je adresgegevens? Dan stuur ik dat door naar de uitgever en zorgen zij dat Anatolië binnenkort bij jou thuisbezorgd wordt.


En voor iedereen die niet gewonnen heeft, niet getreurd....er komt vandaag nog een 'echte' blogpost met recept aan. Mijn energie wordt momenteel een beetje opgeslokt door de ramadan, lange dagen en korte nachten, maar ik beloof jullie in de loop van de dag een recept. 

maandag 15 juni 2015

Review en winactie: Anatolië, de avontuurlijke Turkse keuken

Toen ik onlangs via via hoorde dat er een nieuw Turks kookboek op de markt zou verschijnen, ben ik direct op zoek gegaan naar meer informatie. Tenslotte zijn er niet zo heel veel Nederlandstalige kookboeken die zich exclusief op de Turkse keuken richten. En goéde Turkse kookboeken...die moet je helemaal met een lampje zoeken. Ik was dus erg benieuwd naar dit nieuwe Turkse kookboek, getiteld: Anatolië, de avontuurlijke Turkse keuken, geschreven door Somer Sivrioglu & David Dale. Uitgeverij GoodCook was zo aardig mij een recensie-exemplaar toe te sturen én stelt nog een exemplaar beschikbaar voor één van jullie, mijn geliefde volgers! Daarover zo meteen meer, eerst een sneak preview van Anatolië. 


Review - uiterlijk en fotografie
Toen de pakketbezorger mij het pakket met kookboek overhandigde, was ik verbaasd over het gewicht: het is echt een indrukwekkend kookboek. Maar liefst 306 pagina's met 140 recepten van Turkse gerechten, en daarnaast achtergrondinformatie en natuurlijk veel mooie sfeerfoto's. Door het boek heen bladerend zie ik veel herkenbare Turkse plaatjes van bijvoorbeeld een markt en een kahve (theehuis). Het papier is licht glanzend en doet de fotografie veel recht aan. De buitenkant vind ik erg geslaagd met een authentiek blauw/wit Turks tegelmozaïek. Pluspunten voor het uiterlijk dus, dit is hoe je verwacht dat een Turks kookboek eruit ziet: verzorgd, en al bladerend kom je helemaal in Turkse sferen.


Review - de inhoud buiten de recepten om
Het boek is verdeeld in zes onderdelen: de basis, ontbijt, lunch, tijd voor zoet, mezze en diner. Het was mij bij het doorlezen van het boek niet direct duidelijk wat de indeling precies was, maar op zich is het een prima verdeling. Bij elk deel wordt een uitgebreide toelichting gegeven en ook worden bepaalde aspecten, zoals baklava of over een bepaald restaurant geschreven. Dat zijn vaak interessante teksten die een redelijk goed beeld geven van de Turkse keuken. Jammer vind ik dat er vaak in die teksten op een onopvallende manier recepten beschreven worden - ze springen er niet uit, terwijl het toch basisrecepten als bijvoorbeeld het maken van yoghurt of het koken van pilav zijn. Dat soort recepten verdienen wat mij betreft gewoon een eigen pagina, in plaats van in de tekst zijdelings aangehaald te worden. Ze staan wel vermeld in het register. 


Review - de recepten
De recepten, daar draait het natuurlijk allemaal om uiteindelijk! Wat me meteen opviel bij het bekijken van het boek: lang niet elk recept heeft een foto. Groot minpunt vind ik zelf, zeker voor een kookboek wat verder zo visueel is ingesteld. Niet alleen maakt het een recept een stuk minder aantrekkelijk om te maken, soms is het ook gewoon nodig om te weten hoe een gerecht er hoort uit te zien. De receptfotografie is verder prima. Elk recept wordt ingeleid met een toelichting en bij ieder gerecht wordt ook de Turkse naam vermeld (wat helaas niet overal klopt, maar dat zie je heel vaak in kookboeken). De recepten zijn duidelijk omschreven en ook wordt goed aangegeven hoeveel je van alles nodig hebt. Helaas vind ik de kwaliteit van de recepten niet overal even goed. Sommige gerechten worden inderdaad gemaakt zoals ik ze ken, maar er worden ook veel moderne variaties gemaakt op recepten (daar ben ik zelf een beetje allergisch voor) die een gemiddelde Turk niet zou kunnen waarderen, vermoed ik. Ook mis ik veel gerechten uit Anatolië, zoals 'sulu yemekler' (stoofgerechten). Die worden daar bijna dagelijks gegeten, maar in het boek komen ze niet terug en gaat het veel meer over losse hapjes.


Mijn mening
Anatolië is zonder meer een prachtig kookboek om in huis te hebben, net als bij bijvoorbeeld Turqouise en Persiana vind ik dit een echt 'bladerboek' met prachtige fotografie. Helaas vind ik dat het boek geen recht doet aan de authentieke Turkse keuken. Veel recepten van 'standaard'gerechten ontbreken naar mijn mening. Het is een beetje de 'moderne' Turkse keuken die hier wordt behandeld, de meeste gerechten die hierin staan zijn dingen waar mijn schoonmoeder nog nooit van gehoord heeft :). Dat is misschien waar het 'avontuurlijke' in de ondertitel op duidt. Maar ondanks de titel 'Anatolië' (wat toch echt midden-Turkije is) is het boek nogal gericht op de westkust van Turkije, omgeving Istanbul en Izmir, ook de fotografie is voornamelijk daar geschoten. Helaas, een gemiste kans wat mij betreft, weer geen volledig Turks kookboek. Dit alles neemt overigens niet weg dat het een erg mooi en inspirerend boek is met goede achtergrondinformatie en genoeg leuke recepten om mee aan de slag te gaan.


Winactie!
Van uitgeverij GoodCook mag ik één exemplaar van Anatolië weggeven aan jullie! Wat moet je doen om kans te maken? Laat aan het einde van deze blogpost een berichtje achter en vertel daarin wat je leuk vindt aan Mijn mixed kitchen én juist ook wat je nog mist/wat je niet goed vindt/wat je graag zou zien. Ik hoor het graag en ga er waar mogelijk mee aan de slag! De inschrijving voor deze winactie sluit aanstaande zondag om 23.59 uur, ik zal maandag de winnaar at random kiezen en hier en op Facebook bekend maken. Let op! Ik kan het e-mailadres wat je hieronder invult niet inzien dus hou Mijn mixed kitchen aankomende vrijdag zelf in de gaten om te kijken of jij gewonnen hebt, want ik kan niet op een andere manier contact met je opnemen. Mocht ik binnen een paar dagen geen reactie krijgen van de winnaar, dan gaat de prijs naar een andere deelnemer. Als je buiten Nederland of België woont kun je helaas niet meedoen.


Anatolië, de avontuurlijke Turkse keuken 

Auteurs: Somer Sivrioglu & David Dale | Uitgeverij Good Cook | ISBN: 9789461431202 | Pagina's: 306 | € 35,00

woensdag 10 juni 2015

Meyhane pilavı (bulgurpilav met rundvlees en tomaat)

De herkomst van meyhane pilavı (bulgurpilav met rundvlees en tomaat) ligt in de vroeger 'meyhanes', bars waar mezzes samen met sterke drank werden geserveerd. Naast de vis, salades en brood stond deze pilav er ook vaak op tafel. Het is een heerlijke gevulde pilav van bulgur die volzit met allerlei smaken die elkaar perfect aanvullen. Zoals bijna elk gerecht gemaakt met bulgur vind ik ook dit weer een aanwinst! Een lekker snel, gezond en simpel gerecht. Het is hier in ieder geval een nieuwe favoriet bij ons thuis. Ik maak meteen maar een dubbele portie omdat mijn man er soms drie borden vol van weg weet te werken, en de volgende dag smaakt het ook nog prima. 


Meyhane pilavı (bulgurpilav met rundvlees en tomaat) is niet alleen heel smaakvol maar ook eenvoudig te maken, én je maakt maar één pan vies. Traditioneel serveer je hierbij wat Turkse yoghurt en een salade. Wil je liever vegetarisch eten, dan kun je het rundvlees prima weglaten of vervangen door wat (gare) kikkererwten.


Turks recept
Meyhane pilavı (bulgurpilav met rundvlees en tomaat)

Benodigdheden (voor twee personen)
1 Nederlands theeglas (150 gram) pilavlık bulgur
100 gram rundvlees
1 tomaat
1 ui
1 groene peper
2 teentjes knoflook
½ eetlepel tomatenpuree
½ eetlepel peperpuree
2 theelepels zout
½ theelepel peper
1 eetlepel gedroogde munt
2 eetlepels olijfolie
500 ml kokendheet water


Bereiding
Let er bij dit recept op dat je alle ingredienten echt heel fijn snijdt: grove stukken zijn hierbij niet lekker. Snijd het vlees in hele kleine blokjes en snipper de ui heel fijn. Verhit de olijfolie in een diepe pan en bak het vlees samen met de ui op middelhoog vuur even aan. Snij ondertussen de groene peper en voeg deze toe aan het vlees. Rasp de knoflookteentjes boven de pan en bak even mee. Ontvel de tomaat (even ingekruist in kokend water leggen), snij in blokjes en bak eveneens even mee, evenals de tomaten- en peperpuree. Voeg nu ook het zout, de peper en de munt toe en meng vervolgens de bulgur door het mengsel. 


Giet er dan de 500 ml kokendheet water op, roer even door en laat aan de kook komen. Laat de pilav vervolgens op laag vuur zachtjes gaar koken. In ongeveer 10 minuten zal al het water door de bulgur worden opgenomen. Controleer af en toe. Zet het vuur uit als al het water verdwenen is, roer de bulgur even door en laat het geheel met een keukenpapiertje tussen deksel en pan nog een minuut of 10 nagaren.


Bewaren
Meyhane pilavı (bulgurpilav met rundvlees en tomaat) kun je eenmaal afgekoeld twee dagen in de koelkast bewaren. Je kunt het even opwarmen voor je gaat eten maar ook koud is het erg lekker.



zondag 31 mei 2015

Türk çayı (Turkse thee recept)

In Turkije leeft men op thee. Letterlijk. Je staat er mee op en gaat er mee naar bed, en iedereen drinkt het: Türk çayı (Turkse thee). En dan heb ik het niet over de appelthee (die alleen aan toeristen wordt voorgezet en ik nog nooit bij een Turkse familie ben tegengekomen) maar over de echte zwarte thee. In Turkije is met recht sprake van een theecultuur. Of het nu bij het eten of na het eten is, thuis of buiten, bij het barbecueën of in een van de vele populaire theehuizen: thee drinken zal je in Turkije! Bijna alle thee die in Turkije wordt verkocht komt uit Rize, een provincie aan de Zwarte Zee-kust in Turkije, waar het vochtig en niet al te heet is: een ideaal klimaat om thee te laten groeien.


Turkse thee maken? Voor het zetten van echte Turkse thee heb je een çaydanlık nodig. Dat is een dubbele theepot. In de onderste grote theepot wordt water aan de kook gebracht. In de bovenste, kleinere, theepot, schep je de losse zwarte thee. Zelf gebruik ik (geen reclame...) de Rize turist çay van Çaykur. Zodra het water in de onderste pot kookt, giet je het kokende water in de kleine theepot. De onderste theepot vul je weer aan met water en zo laat je de thee op heel laag vuur trekken. Bij het inschenken van de thee begin je met de sterke thee uit de bovenste theepot, en vul je aan met kokend water uit de onderste theepot. Dit is iets waar je handigheid in moet krijgen. De ouderwetse Turkse theepotten die op het gasfornuis staan hebben een loeiheet handvat gekregen door het pruttelen, dus wees voorzichtig.  


Alhoewel ik op zolder geloof ik wel ergens een echte çaydanlık heb staan, gebruiken wij voor ons dagelijks kopje çay een elektrik çaydanlık: een dubbele waterkoker. Die werkt hetzelfde als hierboven beschreven staat, alleen dan op elektriciteit. Nadat het water gekookt heeft, slaat de waterkoker af maar houdt hij het water wel warm. Ik vind dat persoonlijk een stuk handiger en bovendien gebruik ik hem ook als gewone waterkoker. Om te voorkomen dat losse thee in je glaasje terecht komt, kun je een filter gebruiken waar de thee ingaat. Als de thee een tijdje getrokken heeft, kun je het filter met de thee beter eruit halen om te voorkomen dat de thee te sterk (acı) wordt.


En dan moet de thee worden ingeschonken. Dat is een vak apart, zeker als je bezoek hebt! De een wil 'demli çay', sterke thee (dus meer thee en minder water) terwijl de ander (vrouwen meestal) 'açık çay' drinken, een klein laagje thee en veel water. Vergeet in ieder geval niet de suiker en theelepeltjes op tafel te zetten. De meeste Turkse thee wordt met suiker gedronken, en dat verschilt van een half klontje tot vier suikerklontjes per glaasje (ik verzin dit niet, ik stond ernaast!). Drink je je thee liever zonder suiker, vraag dan zeker om açık çay want anders is de thee te sterk. En ben jij de gastvrouw die de thee schenkt? Let goed op, want zodra iemand zijn glaasje leeg heeft gedronken hoor je het weer bij te vullen met thee. Pas als iemand zijn theelepeltje dwars bovenop het glaasje legt, heeft hij genoeg thee gehad. Normaliter drink je Turkse thee natuurlijk uit de bekende tulpvormige theeglaasjes. Echter daar gaat maar 100 ml in en daarom drinken wij thuis of met goede vrienden gewoon uit een Nederlands theeglas - dat scheelt weer heen en weer lopen. Bij meer 'officieel' bezoek schenk ik wel in de kleine theeglaasjes.


Het recept voor Turkse thee is natuurlijk heel persoonlijk. In beginsel komt het neer op losse zwarte thee en kokend water. Maar hierbij draait het om de verhoudingen. Je kunt de thee 'wassen' (spoelen) voor je de thee gaat zetten, dat doe ik niet, maar velen doen dit wel. Ik voeg zelf altijd een beetje 'tomurcuk çay' (Earl Grey thee) toe aan mijn eigen çay omdat dat de smaak wat lichter maakt, maar het hoeft niet. Je kunt bij het zetten van de thee alvast een suikerklontje in de theepot laten vallen om de thee wat minder acı te laten worden. Et cetera, et cetera. In ieder geval heb je wel een çaydanlık nodig om thee te gaan zetten. Je kunt er eentje meenemen uit Turkije, maar ook hier kun je in de meeste grotere Turkse winkels wel een Turkse theepot vinden. De elektrische Turkse theepot die wij gebruiken zie je wat minder vaak. Die van ons komt van een webwinkel uit Duitsland maar ze worden ook wel verkocht op bijvoorbeeld de Beverwijkse Bazaar. Mijn tip: neem geen plastic variant (die zie je ook veel), want dat geeft met al het kokende water toch een plastic smaakje af. Wij hebben er al een paar versleten maar degene die we nu hebben vind ik het prettigste model.


Recept
Türk çayı (Turkse thee)

Benodigdheden
losse zwarte thee
eventueel losse earl grey (tomurcuk) thee


Bereiding
Breng een ruime hoeveelheid water aan de kook. Schep de gewenste hoeveelheid thee in je theepot (of in het filter voor je theepot). Zelf gebruik ik op ongeveer 800 ml water 2 volle eetlepels zwarte thee en een halve eetlepel early grey thee. Giet zodra het water kookt het water over de thee heen. 


Vul het water eventueel aan (laat het in dat geval nogmaals aan de kook komen) en laat de thee nu rustig trekken (meestal zet ik de theekoker dan even uit omdat toch alles nog heel heet is). Breng na een minuut of 20 het water in de onderste theepot weer aan de kook, laat het vijf minuten doorpruttelen (zodat ook de thee bovenin goed warm is). Je thee is nu klaar om geserveerd te worden.


Bewaren
Türk çayı (Turkse thee) blijft ongeveer een uur tot twee uur lekker om te drinken, daarna wordt de thee te sterk en kan hij bitter worden. 



zondag 24 mei 2015

Sultan köftesi (de lekkerste Turkse köfte)

Hier in huis wordt köfte bij het avondeten altijd gewaardeerd. Ik maak meestal mijn eigen recept waarbij de köfte onder de grill wordt geroosterd. Lekker, helemaal prima, maar soms wil je eens wat anders. Laatst zat ik op een zondagmiddag mijn bijna oneindige 'to cook' favorietenlijst eens door te bladeren en toen kwam ik dit recept voor sultan köftesi tegen. Aangezien ik toch al gehakt uit de diepvries had gehaald én ik volop verse basilicum in de tuin had staan, leek me dit een goed moment dit recept eens te proberen. En met succes! Ik wist niet zo goed wat te verwachten van köftes met griesmeel, maar het bleek echt de succesformule voor de lekkerste Turkse köfte ooit te zijn! Prachtig goudbruin van buiten, luchtig, zacht en super smaakvol aan de binnenkant. Ik weet dat ik het vaker zegt, maar dit is een recept wat je echt moet proberen. Hier is het in ieder geval een blijvertje!


Bij het recept van sultan köftesi (de lekkerste Turkse köfte) worden een aantal ingrediënten gebruikt die ik normaal niet in mijn köfte gebruik. Tomatenpuree, basilicum, griesmeel en...baking soda (tegenwoordig bij bijna elke Turkse winkel te verkrijgen, bij de kruiden). Waarschijnlijk zorgt die combinatie voor deze heerlijke köftes die in de pan ook daadwerkelijk een (klein beetje) 'rijzen' en daardoor extra lekker smaken. Het recept van deze heerlijke sultan köfte vond ik op de site van A seasonal cook in Turkey, een leuke Engelstalige blog van een vrouw die al jaren in Turkije woont. Deze heerlijke köfte combineert perfect met bijvoorbeeld zuringsalade, pilav en yoghurtdip; dat is althans zoals wij het aten en het viel hier bijzonder goed in de smaak.


Turks recept
Sultan köftesi (de lekkerste Turkse köfte)

Benodigdheden (voor drie personen)
350 gram rundergehakt
1 kleine ui
3 eetlepels griesmeel
1 eetlepel tomatenpuree
1 ei
1 theelepel baking soda/natriumcarbonaat
1 handjevol verse basilicum
1 handvol verse platte peterselie
1 theelepel komijn
peper, zout


Bereiding
Snij de ui, peterselie en basilicum heel fijn. Meng het door het gehakt en voeg ook het ei, de tomatenpuree, de baking soda, het griesmeel en de droge kruiden erdoorheen. Kneed het gehakt nu een minuut of vijf goed door. Door het griesmeel wordt het gehakt behoorlijk plakkerig - gebruik eventueel een plastic handschoen voor het kneden. Wil je de smaken extra laten intrekken, zet het gehaktmengsel dan een paar uur weg in de koelkast. Je kunt ook meteen verder gaan met het maken van de köftes.


Maak voor het vormen van de köftes steeds je handen nat met water, of gebruik plastic handschoenen, want het mengsel is erg plakkerig. Vorm platte ronde köftes van het mengsel. Verwarm in een pan een scheut olie. Bak de köftes eerst op hoog vuur aan beide zijden mooi goudbruin en laat ze daarna op laag vuur nagaren zodat ze ook van binnen gaar zijn. Afiyet olsun!


Bewaren
Sultan köftesi (de lekkerste Turkse köfte) die overblijft kun je afgekoeld prima in de koelkast bewaren. De volgende dag even opbakken of opwarmen in de magnetron.